J.Von Hammer | Kazıklı Voyvoda Vlad

Fatih Sultan Mehmed onun başkenti üzerine yürüyerek, Eflak içinde ilerledi. Fakat burasını kuşatmaksızın geçti. Bu şehrin az ötesinde bir ırmağın suladığı ovanın girişinde kazıklardan kurulu bir orman kurulmuş olduğunu görünce  hayret etmekten kendisini alıkoyamadı. Yarım fersah uzunluğunda bir mesafe içinde bir kısmı kazığa vurulmuş, bir kısmı çarmıha gerilmiş, yirmi bin Türk ve Bulgar bulunuyordu. Bunların ortasında ve diğer kazıklardan daha uzun bir kazık üzerinde Hamza Paşa’nın cesedi hala ayırt edilebiliyordu.Annelerinin yanında öyle çocuklar görülüyordu ki kuşlar barsaklarının üzerine yuva kurmuşlardı. Bu korkunç manzarayı görünce Padişah:

” Bu kadar işler yapmış, kuvvetini böyle kullanmış bir adamı ülkesinden çıkarmak çok güçtür.” dedi. Fakat az sonra sözlerine şu cümleyi ekledi:

” Bu kadar suçlar işlemiş bir adam asla itibara değmez.”

Drakul, Moldovya sınırı üzerindeki yerini de bırakarak, Macaristan’a çekilmek zorunda kaldı. Kendisi Matyas Korinos‘tan yardım dilemiş ve bu ümitle oraya gitmiş olmakla beraber, Matyas, onu Budin yahut Belgrad’da hapsettirdi. Eflak Prensi Radul’u oturtmak emri ile akıncılar komutanı Ali Bey’i orada bırakıp,kendisi güzel İstanbul’a döndü. Fakat bu prens, kaza il ölünce,Vlad, hapishaneden kaçarak yahut da serbest bırakılarak Eflak üzerinde yine bir kanlı yıldız gibi görülüverdi. En sonunda kendi kölelerinden biri tarafından yok edildi. Böylece yeryüzü insanlığın belası olan bu canavardan ebediyyen kurtuldu. Türkler bunun pis başını bir zafer alameti olmak üzere şehir şehir dolaştırdılar. Gerçi ta Birinci Mehmed zamanında,elli yıl önce, Eflak vergi altına alınmıştı. Ancak Vlad’ın cehennemi boylamasından sonra kendilerini Eflak’ın tam sahibi saymışlardır. ”

J.Von Hammer-Osmanlı İmparatorluğu Tarihi

(İlgi Kültür Sanat Yayınları-Cilt 1-Sy. 297/301 arası)

* Yazar Fatih Sultan Mehmed’i kastetmektedir.