Taşlıcalı Yahya | Şehzade Mustafa Mersiyesi (Açıklamalı)

III

 

O bedr-i kâmil ü ol âşinâ-yı bahr-i ulûm

Fenâya vardı telef itdi anı tâli’-i şûm.

 

O olgun dolunay [gibi kemâle ermiş şehzade], o ilimler denizinin aşinası yok olup gitti;

onu uğursuz talih telef etti.

 

Dögündi kaldı hemân dâg-ı hasretiyle nücûm

Göyündi şâm-ı firâkında toldı yaş ile Rûm.

 

Yıldızlar dövünüp tamamen [şehzadenin] hasreti yarasıyla kaldı.

Anadolu, onun ayrılık akşamında yandı, yaşla doldu.

 

Kara geyürdi Karamana gussa itdi hücûm

O mâhı ince hayâl ile kıldılar ma’dûm.

 

Gam Karaman’a hücum etti kara[lar] giydirdi.

O ayı ustaca hilelerle yok ettiler.

 

Tolandı gerdenine hâle gibi mâr-ı semûm

Rızâ-yı Hak ne ise râzî oldı ol merhûm

 

Zehirli yılan [gibi kement] boynuna hale gibi dolandı;

o merhum [şehzade], Allah’ın takdiri ne ise razı oldu.

 

Hatâsı gayr-i muayyen günâhı nâmalûm

Zihî şehîd-i saîd ü zihî şeh-i mazlûm

 

Şuçu belirsiz, günahı malum değil.

Ne kutlu bir şehit ve ne büyük zulme uğramış bir şah.

 

Yüz urdı hâke o meh aslına rücû itdi

Seâdet ile hemân kurb-i Hazrete gitti

 

O ay [gibi parlak şehzade] yüzünü toprağa koydu, aslına döndü.

Mutlulukla çabucak Allah’ın huzuruna gitti.

 

IV

 

Getürdi arkasını yire Zâl-i devr ü zemân

Vücûdına sitem-i Rüstem ile irdi ziyân.

 

Zamanın Zal’i [şehzadenin] arkasını yere getirdi,

vücuduna Rüstem’in zulmü ile zarar geldi.

 

Döküldi gözyaşı yılduzları çoğaldı figân

Dem-i memâtı kıyâmet güninden oldı nişân.

 

Gözyaşı yıldızları döküldü, feryat çoğaldı;

onun ölüm saati kıyamet gününü andırdı.

 

Girîv ü nâle vü zâr ile toldı kevn ü mekân

Akar su gibi müdâm aglamakda pîr ü cüvân

 

Kâinat feryat, figan ve inilti ile doldu.

Genç, ihtiyar [herkes] akar su gibi durmadan ağlamakta.

 

Vücûd iline akın saldı akdı eşk-i revân

Eyâ serîr-i seâdetde pâdişâh-ı cihân.

 

Ey saadet tahtında [oturup duran] cihan padişahı!

Dökülen gözyaşları vücut ülkesine akın salıp aktılar.

 

O cân-ı âdemiyân oldı hâk ile yeksân

Diri kala ne revâdur fesâd iden şeytân.

 

O insanların canı [gibi sevdiği şehzade] toprak ile bir oldu.

Fitne çıkaran şeytanın diri kalması reva mıdır?

 

Nesîm-i subh gibi yirde koma âhumuzı

Hakâret eylediler nesl-i pâdişâhumuzı.

 

Padişahımızın soyunu tahkir ettiler.

Âhımızı sabah rüzgârı gibi yerde bırakma.

                 (Devamını sonraki sayfadan okuyabilirisiniz.)