Taşlıcalı Yahya | Şehzade Mustafa Mersiyesi (Açıklamalı)

V

 

Bir iki egri fesâd ehli nitekim şemşîr

Bir iki nâme-i tezvîri kıldı katline tîr.

 

Kılıç gibi eğri birkaç fesatçı,

birkaç sahte mektubu [şehzadeyi] öldürmeye ok gibi kullandılar.

 

Gelür ezelde mukadder olan kalîl ü kesîr

Hezâr kayserün oldı leyâl-i ömri kasîr

 

Ezelde az veya çok olarak takdir edilen [her şey başa] gelir.

Binlerce kayserin ömür geceleri kısa oldu.

 

Eceldür âdeme derbend-i teng ü târ-ı asîr

Zarûrîdür bu iki ugrar ana cüvân ile pîr.

 

Ölüm insan için dar ve karanlık olan zorlu bir geçittir.

Genç ve ihtiyar [herkesin] ona uğraması kaçınılmazdır.

 

Yirini zîr-i zemîn eyledi o mihr-i münîr

Yirini gitdi cihândan nite ki merd-i fakîr.

 

O parlak güneş yer altına yerleşti.

Dünyadan fakir bir kimse gibi yerinerek gitti.

 

Bu vâkıa olumaz halka kâbil-i tabîr

Ki Erdişîr-i velâyetde ola âdet-i şîr.

 

Bu rüyanın halka yorumlanması mümkün olamaz.

Velayetin Erdişîr’inde arslan âdeti bulursun.

 

Bunun gibi işi kim gördi kim işitdi aceb

Ki oglına kıya bir server-i Ömer-meşreb.

 

Acaba böyle bir işi kim görmüş, kim işitmiştir?

Ömer tabiatlı bir hükümdar oğluna kıysın.

 

VI

 

Ferîd-i âlem idi, âlim idi, alem idi

Muhammed ümmetine mevti mevt-i âlem idi.

 

Âlemde biricik idi, alim idi [hatta] çok alim idi.

Onun ölümü Muhammet ümmetine âlemin ölümü gibi oldu.

 

Ziyâde mâtem idi, haylî emr-i muzam idi

Salâh ü zühdî kavî itikâdı muhkem idi.

 

[Şehzadenin ölümü] büyük bir yas, pek büyük bir hadiseydi.

Onun iyiliği, zühdü ve takvası kuvvetli, inancı sağlamdı.

 

Meşâyih ile musâhib ricâle hemdem idi

Kerâmetiyle kerîmü’l-hisâl âdem idi.

 

Şeyhlerle sohbet eder, rical ile bir arada olurdu.

Kerem ve ihsanıyla yüce hasletlere sahip bir kimseydi.

 

Nücûm gibi cihândîde vü mükerrem idi

Vücûdı muhteşem ü şevketi muazzam idi.

 

Yıldızlar gibi dünya görmüş ve hürmet edilen idi.

Vücudu ihtişamlı ve heybeti azametliydi.

 

Tevâzu ile selâmında hôd müsellem idi

Aceb o bedr-i temâmun ne âdeti kem idi

 

Onun tevazu ile selam alıp verişi de [herkesçe] bilinirdi.

Acaba o tam dolunay [gibi olgun zat] ın ne huyu kusurluydu?

 

Hayflar oldı ana iftirâ ile gitdi

Huzûr-ı Hakk’a düâ vü senâ ile gitdi

 

Ona çok yazık oldu, iftira ile gitti.

Allah’ın huzuruna dua ve övgülerle gitti.

 

VII

 

Sipihrün âyenesinde göründi rûy-i fenâ

Kodı bu kesret-i dünyâyı kıldı azm-i bekâ

 

Feleğin aynasında yokluğun yüzü göründü;

[bunun üzerine şehzade] bu çokluk alemini bırakarak sonsuzluk âlemine yöneldi.

 

Garîbler gibi gitdi o yollara tenhâ

Çekildi âlem-i bâlâya hemçü mürg-i Hümâ.

 

Kimsesizler gibi o yollara yalnız başına gitti.

Hüma kuşu gibi yüce âleme çekildi.

 

Hakîkaten sebeb-i rifat oldı düşmen ana

Nasîbi olmasa tan mı bu cîfe-i dünyâ.

 

Gerçekte düşman onun yücelmesini sağladı.

Bu dünya leşi onun kısmeti olmasa buna şaşılır mı?

 

Hayât-ı bâkîye irişdi rûhı ey Yahyâ

Şefîkı rûh-ı Muhammed refîkı zât-ı Hüdâ.

 

Ey Yahya! [Şehzadenin] ruhu sonsuz hayata kavuştu.

Şefkatçisi Muhammet’in ruhu, yoldaşı ise Allah’ın zatı[dır].

 

Enîsi gâyib erenler, celîsi ehl-i safâ

Ziyâde ide yaşum gibi rahmetin Mevlâ.

 

Dostu gayb erenleri, oturup kalktığı kimseler safa ehli[dir].

Allah rahmetini yaşım gibi çok eylesin.

 

İlâhî cennet-i Firdevs ana durag olsun

Nizâm-ı âlem olan pâdişâh sag olsun.

 

Allah’ım! Firdevs cenneti ona mesken olsun.

Âleme nizam veren padişah sağ olsun.

 

Taşlıcalı Yahya Bey
  ( 1489 – 1582  )