Eskisi gibi yaşıyorum,

Gezerek, düşünerek.

Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene,

Pazarlıksız alış-veriş ediyorum.

Geceleri evimdeyim, rahatım yerinde.

(Bir de sıkılınca pencereyi açabilsem)

Ah… başımı kaşımak, çiçek koparmak,

El sıkmak istiyorum arada bir.

Melih Cevdet Anday – Ölmüş Arkadaştan Mektup